sabar je lah~

yeah ! arini cukup genap dah empat hari sy hidup tade alat komunikasi canggih. biasa orang cakap empat hari da macam empat tahun kan. tapi sy cool, sy ta cakap macam tu. empat hari ney rasa macam duduk dalam kepongpong. puas gile nak boleh membiak jadi rama rama. bapak taleh bla bile jadi camni. semua mende nak buat jadi tergendala gitu. even nak turun beriadah pun da ragu ragu. biasa sy nak turun text dulu ajak maen futsal n bagai lagi lah aktiviti sy buat memerlukan mende alah tu. tapi oleh kerana ketidakadaan ketefefonan kebimbitan tu semua nya mengganggu ketabiatan n segala perkara di lakukan di dalam tabii. akibat nya sy pagi pagi mesti ada penyakit pelik. penyakit bile sy bangun pagi mula lah meraban je nak cari fon. pastu mula lah cakap sorang. haaaa. memang biul kot tade fon. memang semua mende nak buat pun susah. nak contact parent pun pinjam fon kawan. nasib baek kawan kawan memahami. tenks amar, raja mustakim n kawan kawan yang pernah berjasa. sy ingt kau orang sampai kapan auww. <3 ! memang sy taley doe terus macam ney. memang menyusah kan segala jenis urusan. dan yang penting skli saya nak cakap kat sini saya rindu awak. hey ! saya nak contact awak. tiap tiap hari saya nak call/text awak. awak kene tahu semua ney.saya rasa kosong tade awak tau. tenks auw sebab petang tadi sudi nak webcam dgn saya. saya hargai sangat tau. n lagi satu tenks jugak sebab call saya gune no kawan saya tuh. nanti saya pergi renew no tuh n kite dah boleh  contact macam biasa. awak jage diri ea. smiilleee je okei ! walaupun macam macam dah dugaan nya. imy ! =)

jelas kelihatan kerinduan di situ. HAHA

yeah,tempat kami berfutsal ! 

saya dan mereka <3